Пасторали

Film syujeti nihoyatda sodda: musiqachilarning shahardan qishloqqa kelishi, dam olish, mashq qilish, mahalliy aholi bilan tanishish va jo‘nab ketish kino hikoyasining yagona ustunlaridir. Bir-biridan ajralgan ikki yopiq dunyo uchrashdi va bir-birini tushunmay, ajralishdi. Filmning tuzilishi tabiiy ravishda komediya elementlarini o'z ichiga oladi - folklor ruhining so'nggi panohi. Lekin ular sirk attraksionlari xarakterini ham oladi. Hayotning bloklanishi energiyaning qurib ketishiga, og'ir mehnatning mavjudligiga olib keladi. Rejissyor ro'y bergan falokat haqida kinoyasiz emas, lekin aniq izoh beradi: poezd jo'naydi, musiqachilarni shaharga olib boradi, dehqonlar dalada ishlamoqda, Donning Motsart dueti. Karnaydan Giovanniva Zerlinaning ovozi eshitiladi: “Menga qo‘lingni ber, go‘zal”. Aloqalar, aloqalar, qo'shimchalar, bu qarindoshlik bog'liqligi, ularsiz er yuzida hayotning tabiiy to'liqligi bo'lishi mumkin emas. Faqat rassomning iste'dodi va irodasi odamlarga sodir bo'layotgan voqealar haqida ma'lumot berish uchun buzilgan butunlikni birlashtiradi. Ular eshitmadilar va bashorat amalga oshdi. Pastoral oxirgisi edi.